رنگ پرایمر برای مدل های پلاستیکی: نحوه انتخاب و اعمال صحیح آن

شما مونتاژ یک کیت مدل پلاستیکی را به پایان رسانده اید - مثلا یک پروژه زرهی 1/35 یا یک هواپیمای 1/48 - و سپس آزمایش واقعی می آید. اولین پوشش رنگی را روی استایرن خالی می‌پاشید و مهره رنگ را تماشا می‌کنید، در خطوط پانل قرار می‌گیرد و هنگامی که آن را لمس می‌کنید خراشیده می‌شود. مقصر رنگ نیست. گمشده است رنگ آستر برای مدل های پلاستیکی . بتونه کاری یک پیوند مکانیکی و شیمیایی بین یک سطح پلاستیکی صاف و براق و لایه‌های رنگ بالای آن ایجاد می‌کند و پرش از آن تنها شایع‌ترین دلیل شکست روکش مدل است.

نتیجه گیری از قبل: یک پوشش پرایمر همچنین رنگ سطح را یکنواخت می کند، خراش ها و درزها را در حالی که هنوز به راحتی قابل تعمیر هستند قابل مشاهده است و پلاستیک را در برابر حلال های تهاجمی در لایه های رنگ بعدی محافظت می کند. درست کردن بتونه کاری چهار تصمیم می گیرد: نحوه آماده سازی سطح، نوع پرایمری که انتخاب می کنید، از چه رنگی استفاده می کنید و چگونه آن را اعمال می کنید. روی آن چهار نقطه کار کنید و بقیه مراحل نقاشی بسیار قابل پیش بینی تر می شود.

آنچه که رنگ پرایمر برای مدل های پلاستیکی واقعاً انجام می دهد

پرایمر سه کار را انجام می دهد و به جدا نگه داشتن آنها در هنگام تشخیص مشکل کمک می کند. اول، به رنگ چیزی برای گرفتن می دهد. پرایمر اکریلیک مبتنی بر آب یک لایه انعطاف پذیر تشکیل می دهد که به صورت میکروسکوپی روی پلاستیک قفل می شود. یک پرایمر مبتنی بر لاک با اجازه دادن به حلال خود که پوست بیرونی استایرن را نرم کرده و یک کلید شیمیایی ایجاد می کند، فراتر می رود. دوم، بافت میکرو سطح را صاف می‌کند تا رنگ نهایی به‌جای انعکاس هر خط قالب یا تکه‌های صیقلی، به طور یکنواخت خشک شود. سوم، پلاستیک لخت خاکستری، سفید یا رنگی را به یک مقدار پایه یکنواخت تبدیل می‌کند، که این همان چیزی است که کت رنگ بر اساس آن قضاوت می‌شود.

به همین دلیل است که پرایمر ابزاری برای بازرسی کیت است. یک کت یکنواخت آثار سینک، درزهای ضعیف و روغن انگشت را که روی پلاستیک لخت نامرئی بودند، آشکار می کند. قبل از گذاشتن رنگ رنگ گران قیمت، آن عیوب را برطرف کنید.

نوع پرایمر	بهترین مسابقه برای	چگونه رفتار می کند	نکات کاربردی
اکریلیک بر پایه آب	اتاق های سرگرمی داخلی، کار با قلم مو و ایربراش، مقیاس های کوچک	فیلم انعطاف پذیر، بوی کم، با آب تمیز می شود. در هوای مرطوب کندتر خشک می شود	نازک شدن حدود 1:1; قبل از سنباده زدن 24 ساعت صبر کنید
بر پایه لاک	اکثر کیت های روی پلاستیک لخت. قوی ترین چسبندگی	حلال پلاستیک را گاز می گیرد، سریع خشک می شود، کمتر جمع می شود. می تواند پلی استایرن نرم را دیوانه کند	ابتدا روی اسپرو تست کنید. از 15 تا 20 psi استفاده کنید
قوطی اسپری (قوطی جغجغه ای)	کارهای سریع یک مدل، مناطق بزرگ، بدون ایربراش	فیلم لاک مانند، راحت، کنترل کردن بر روی جزئیات کوچک سخت است	پاس ها را روشن نگه دارید. سپس با شن 1000

زمان خشک شدن 20 تا 22 درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی حدود 50 درصد فرض می شود.

خاکستری، سیاه یا سفید: رنگ بر ارزش تأثیر می گذارد، نه چسبندگی

بسیاری از مدل سازان تصور می کنند که رنگ پرایمر مربوط به چسبندگی است. این نیست. همه پرایمرها بدون در نظر گرفتن رنگدانه، به یک شکل به پلاستیک متصل می شوند. انتخاب رنگ مربوط به سبکی درک شده - ارزش - هر چیزی است که روی آن اسپری می کنید. پس از روشن شدن، قوانین عملی به یاد ماندنی می شوند.

پیش فرض خاکستری

خاکستری در وسط مقیاس ارزش قرار می گیرد، بنابراین هر رنگی را که در بالا قرار دارد تنها حدود یک مرحله تغییر می دهد: رنگ های روشن کمی تیره تر خوانده می شوند، رنگ های تیره کمی روشن تر خوانده می شوند. به همین دلیل است که رنگ خاکستری امن‌ترین نقطه شروع برای استتار، زره، و پایان‌بندی هواپیما است که می‌خواهید رنگ با عکس مرجع مطابقت داشته باشد تا روشنایی تصوری.

وقتی رنگ سفید بهتر عمل می کند

پرایمر سفید پایه مناسبی برای رنگ های زرد، مایل به سفید و رنگ های شفاف است. رنگ زرد مخصوصاً به طور طبیعی تیرگی کمی دارد و روی پایه خاکستری مایل به سبز و کدر می شود. رنگ سفید همچنین به شخصیت‌های تاریخی و تمیز کردن ساختمان‌ها کمک می‌کند که در آن اثر نهایی به سبک‌ترین لایه ممکن بستگی دارد.

زمانی که مشکی پایه مناسب است

پرایمر مشکی از کار آب نبات پیش سایه و متالیک پشتیبانی می کند. رنگ مشکی و سپس سفید را از بالا با زاویه 45 درجه اسپری کنید - تکنیکی که پرایم زنیتال نامیده می شود - و مرکز پانل ها تیره می مانند در حالی که قسمت بالایی سفید می شود. علاوه بر این، رنگ نازک به طور خودکار سایه ها و هایلایت ها را ایجاد می کند. مشکی نیز زیر رنگ های متالیک براق استاندارد است.

یک کت خاکستری رنگ را حدود یک مرحله ارزش تغییر می دهد. پرایمر سفید و سیاه برای کنترل روشنایی و سایه وجود دارد، نه چسبندگی.

نحوه اعمال رنگ پرایمر برای مدل های پلاستیکی، مرحله به مرحله

دنباله زیر هم برای پرایمرهای اکریلیک مبتنی بر آب و هم برای پرایمرهای مبتنی بر لاک کار می کند. تنها تغییرات نسبت های نازک شدن، زمان خشک شدن، و شدت سنباده زدن بعد از آن است.

قطعات را بشویید. آب گرم، یک قطره صابون ظرفشویی، یک مسواک نرم قدیمی و سپس یک آبکشی کامل. عامل رهاسازی قالب و روغن انگشت دلایل اصلی بلند شدن دیرتر رنگ هستند و بعد از آن هیچ پرایمری رفع نمی شود.
سطوح براق را خراش دهید. کاغذ 600 گریت یا یک اسفنج سنباده ریز را روی صفحات صاف بزرگ و نواحی منحنی قرار دهید که پوشش کامل رنگی را دریافت می کنند. شما به دنبال یک کلید مات یکنواخت هستید، نه خراش عمیق.
آنچه را که باید برهنه بماند، بپوشانید. پنجره های شفاف، سطوح مفصلی که بعد از رنگ آمیزی چسبانده می شوند و هر چیزی که کروم است. نوار ماسک ارزان است. قطعات کنده شده یا دوباره اسپری شده نیستند.
نازک به قوام اسپری راحت. اکریلیک های مبتنی بر آب معمولاً در 1:1 با آب یا بهبود دهنده جریان کار می کنند. پرایمرهای مبتنی بر لاک به خوبی از قوطی اسپری می شوند. اگر آنها را نازک کردید، از حلال ساخته شده برای آن محصول استفاده کنید.
با سوزن 0.3 میلی متری در فاصله 10 تا 15 سانتی متری از سطح با سرعت 15 تا 20 psi اسپری کنید. دو یا سه پاس نور نتیجه بهتری نسبت به یک لایه مرطوب می دهد. یک ایربراش به خوبی تنظیم شده تولید می کند سمپاشی صاف تر و یکنواخت تر ، بنابراین قبل از دست زدن به کیت الگو را روی کاغذ تست کنید.
بگذارید به ترتیب درمان شود. پرایمر مبتنی بر لاک را می توان در 15-30 دقیقه کار کرد. اکریلیک مبتنی بر آب به حدود 60 دقیقه برای خشک شدن با لمس و 24 ساعت کامل قبل از سنباده زدن یا چسباندن تهاجمی نیاز دارد.
زیر نور گیره بازرسی کنید قطعه را کج کنید تا نور در سطح آن پخش شود: دویدن و گرد و غبار به صورت رگه هایی نشان داده می شوند. آنها را با کاغذ 1000 خرد کنید، با یک پارچه چسبناک پاک کنید و فقط نقاط اصلاح شده را دوباره پر کنید.

برای مدل‌های بزرگ‌تر - مخازن، بدنه کشتی، و هواپیماهایی با پانل‌های پهن - یک ایربراش دوگانه با اندازه‌های سوزن و نازل قابل تعویض به شما امکان می‌دهد بین پاس‌های پرایمینگ گسترده و لکه‌گیری مجدد جزئیات دقیق بدون تغییر برس جابه‌جا شوید.

رایج ترین اشتباه: استفاده از پرایمر به عنوان پرکننده

پرکننده پرکننده خودرو، بسیاری از مدل‌سازان را به سمت پوشش‌های ضخیم و سنگین هدایت می‌کند، به این امید که درز یا علامت سینک پنهان شود. در مدل های پلاستیکی که نتیجه معکوس دارند. یک پوشش پرایمر ضخیم خطوط پانل را پر می کند، لبه های تیز را گرد می کند و در حین درمان جمع می شود، بنابراین شکافی که سعی کردید پنهان کنید ظرف یک هفته برمی گردد. پرایمر برای چسباندن و برای آشکار کردن عیوب است - بتونه و سنباده برای پر کردن آنها هستند.

اشتباه رایج	به جای آن چه باید کرد
اسپری پرایمر ضخیم برای پر کردن یک درز	با بتونه پر کنید، شن و ماسه بریزید، سپس اجازه دهید پرایمر فقط ناحیه تعمیر را بپوشاند.
نادیده گرفتن شستشو با آب صابون	هر قسمت را قبل از مونتاژ بشویید. عامل رهاسازی باعث ایجاد چشم ماهی و پوسته پوسته شدن می شود.
پرایمر سنباده قبل از پخت کامل	برای سیستم های اکریلیک 24 ساعت صبر کنید. فقط با شن 1000 کمی سنباده بزنید.
اسپری یک لایه مرطوب به جای نور عبور می کند	دو یا سه لایه نازک در فشار ثابت. اجازه دهید هر فلش خاموش شود.
نادیده گرفتن ایربراش پس از پرایمینگ	فوراً نوک آن را بشویید و تمیز کنید. حذف پرایمر خشک شده بسیار سخت تر است.

اگر یک روکش اولیه شکست بخورد، علت تقریباً همیشه در این لیست است.

نکات عملی که پرایمینگ را آسان‌تر می‌کند

این عادات ناشی از کار تولید و جلسات طولانی نقاشی است، جایی که تفاوت بین یک جلسه آرام و یک جلسه خسته کننده معمولاً آمادگی است، نه استعداد.

برای پرایمر از ایر براش اسب کار استفاده کنید. پرایمر نسبت به رنگ رنگی ساینده‌تر است و درزگیر 0.2 میلی‌متری سوزنی را سریع‌تر می‌پوشاند. تنظیم 0.3 میلی متر یا 0.5 میلی متر را به پوشش های پرایم و شفاف اختصاص دهید و سوزن ریز را برای کار با جزئیات ذخیره کنید.
هوای خود را تثبیت کنید. گذرهای طولانی یک کمپرسور کوچک بدون مخزن را به سرعت تخلیه می کند و فشار کاهش می یابد. یک کمپرسور با مخزن فشار را در جایی که آن را برای کل پوشش تنظیم کرده اید نگه می دارد، بنابراین اتمیزه شدن از اولین پاس تا آخرین عبور ثابت می ماند.
نسبت را روی بطری بنویسید. «1:1 نازک‌تر، 18 psi، نوک 0.3 میلی‌متر» پنج ثانیه هزینه دارد و یک جلسه خراب را ماه‌ها بعد که برچسب فرسوده شد، ذخیره می‌کند. بسیاری از مدل‌سازان، بطری‌های پرایمر را با یادگیری مجدد تنظیمات مشابه، هدر می‌دهند.
ابتدا روی قاشق پلاستیکی تست کنید. قبل از اینکه کیت رنگ شده را به آن ببندید، یک قاشق پرایمر نسبت مخلوط، فاصله کار و زمان خشک شدن آن دسته خاص را به شما می گوید.
قطعات یدکی را در دسترس قرار دهید. نازل مسدود شده در اواسط جلسه رایج ترین وقفه در ایربراشینگ است. داشتن یک مجموعه فشرده از لوازم جانبی ایربراش — سوزن ها، نازل ها، کلاهک ها، جفت کننده سریع رهش — به این معنی است که به جای رها کردن پروژه تا هفته آینده، مشکل را در دو دقیقه برطرف می کنید.

تهویه، تنفس، و تمیز کردن پس از پرایمینگ

پوشش پرایمر یک خیابان یک طرفه نیست: همان حلال هایی که به پرایمر مبتنی بر لاک گاز قوی می دهند نیز همان حلال هایی هستند که نباید در طول روز نفس بکشید. این را به عنوان یک عادت ایمنی اولیه به جای یک اضافی اختیاری در نظر بگیرید.

تهویه و تنفس

اسپری را در داخل غرفه ای که هوای بیرون از خانه دارد یا حداقل در اتاقی با تهویه متقاطع و پنجره باز اسپری کنید. برای پرایمرهای اکریلیک مبتنی بر لاک و رقیق‌شده با حلال، از ماسک تنفسی با کارتریج‌های بخار آلی استفاده کنید. ماسک گرد و غبار کافی نیست اکریلیک های مبتنی بر آب بوی کمتری دارند، اما ذرات اتمیزه شده همچنان می توانند ریه ها را تحریک کنند، بنابراین آن جلسات را نیز تهویه کنید.

تمیز کردن ایربراش بعد از پرایمر

پرایمر سریع خشک می شود و جدا کردن تکه های خشک شده سخت تر از رنگ معمولی است. در پایان یک جلسه پرایمینگ، فنجان را با پاک کننده مناسب (آب برای اکریلیک، حلال اختصاصی برای پایه لاک) بشویید، سوزن را بردارید، آن را پاک کنید و دوباره وارد کنید. به جای پاشیدن حلال در اطراف محل کار، از یک گلدان تمیزکننده برای گرفتن فلاش استفاده کنید. برای یک نازل مسدود شده، یک برس سوزنی از جنس استنلس استیل مخروط داخلی را بدون خراش دادن سوراخ پاک می کند - از سیم فلزی یا خلال دندان خام استفاده نکنید که نوک آن را تغییر شکل می دهد.